Nie otwieraj oczu Josh Malerman Książka

Są książki, które czyta się przy zgaszonym świetle, mimo że rozum podpowiada, by zapalić każdą lampę w domu. "Nie otwieraj oczu" Josha Malermana to właśnie taka historia, która balansuje na granicy między tym, co widzialne, a tym, czego lepiej nie dostrzegać. To opowieść, która uczy nas, że czasem ciemność bywa bezpieczniejsza niż światło. Świat zamiera, gdy ludzkość odkrywa, że jedno spojrzenie może zabić. Gdzieś tam, poza oknami, czai się coś niezwykle tajemniczego i złowrogiego- stworzenie, bądź zjawisko tak przerażające, że jeden rzut oka wystarcza, by człowiek pogrążył się w obłędzie i przemocy. Nikt nie zna natury tego zagrożenia. Nikt nie wie, skąd przyszło. Pięć lat później świat należy już tylko do garstki ocalałych. Malorie, matka dwójki małych dzieci, ukrywa się w opuszczonym domu nad rzeką. Ale życie w cieniu niewidzialnego potwora to nie życie, to jedynie odwlekanie nieuniknionego. Gdy dzieci kończą cztery lata, kobieta podejmuje rozpaczliwą decyzję: czas wyruszyć w drogę. Trzydzieści kilometrów rzeką. Z zasłoniętymi oczami. Zdani wyłącznie na instynkt i wyczulony słuch maluchów. Jeden moment nieuwagi, jedno uniesienie powiek i... może nadejść koniec. W ubiegłym roku Josh Malerman autentycznie przeraził mnie horrorem "Coś się dzieje w naszym domu". Do dziś pamiętam, jak czytałam tę książkę z prawdziwą trwogą i niepewnością. Czytając w ciemnościach obawiałam się, że w nich właśnie kryje się Druga Mamusia. Zresztą do dziś na samą myśl o niej czuję ciarki na plecach! Czy można posiadać warsztat pisarski idealny do tworzenia powieści grozy? Najwyraźniej tak, gdyż Malerman ma ten rzadki, prawdziwy dar. Dobrze kojarzę zwiastun filmowej adaptacji "Nie otwieraj oczu", jednak nie oglądałam tego filmu. I cieszę się, że tak wyszło, bo mam wrażenie, że książka jest o niebo lepsza! Podczas lektury nieustannie towarzyszył mi niepokój i narastające, niemal namacalne napięcie. Od pewnego momentu nie potrafiłam się oderwać od książki, a gdy wreszcie zasypiałam, nawiedzały mnie dziwne sny- jakby przedstawiona historia nie chciała mnie wypuścić. Od kiedy pamiętam, mam słabość do dystopii, a w "Nie otwieraj oczu" łączy się ona w mistrzowski sposób z horrorem. Atmosfera gęstnieje niczym mgła nad rzeką, szaleństwo wywołane wieloletnim zamknięciem powoli wdziera się w umysły bohaterów... Co takiego się wydarzyło, że Malorie została sama z dwójką dzieci? Malerman odpowiada na te pytania stopniowo, jak ktoś, kto delikatnie uchyla drzwi do pokoju pełnego mroku. "Nie otwieraj oczu" to powieść, która uczy pokory wobec tego, czego nie rozumiemy, i szacunku dla ciemności, która czasem potrafi nas ochronić. Josh Malerman udowadnia, że prawdziwy horror nie potrzebuje morza krwi ani przemocy, ponieważ wystarczy mu niewidzialne zagrożenie i ludzka wyobraźnia, która sama dopełni resztę. Jestem zachwycona i z zapartym tchem wyczekuję kolejnej części!

„Nie otwieraj oczu” to debiutancka powieść Josha Malermana, która pierwotnie w Polsce wydana była w 2019, chwilę po ukazaniu się jej adaptacji, a teraz z początkiem 2026 wróciła na rynek ponownie już z zapowiedzią kontynuacji. I jest to coś warte uwagi - powieść grozy, cosmic horror, który teraz, w czasach po pandemii koronawirusa, przeraża jeszcze mocniej! Jestem pod wielkim wrażeniem jak już w debiucie autor skutecznie dawkuje napięcie - tu każdy szmer, każdy szelest budzi strach. Strach tym większy, że jego źródło jest nienazwane, niesprecyzowane, niemożliwe do pojęcia ludzkim umysłem. Od pięciu lat ludzie na Ziemi, ci, co jeszcze zostali, żyją z przepaskami na oczach - bo zobaczenie tego czegoś oznacza śmierć. W takim świecie główna bohaterka wychowuje dwójkę dzieci, choć sama określa to raczej tresurą - bo to ich słuch jest tym, co może zagwarantować im przetrwanie. Opowieść toczy się w dwóch czasach, teraz i z początkiem inwazji, kiedy to społeczeństwo z jednej strony wpadło w panikę, z drugiej niedowierzało - znamy te uczucie tak dobrze, prawda? I to ten czas przeszły, te retrospekcje są tym, co przede wszystkim utrzymuje napięcie i ciekawość czytelnika - jak doszło do tej sytuacji, w której bohaterka jest teraz? Doskonale oddane emocje, świetna strona psychologiczna historii sprawiają, że lęk czytelnik czuje całym sobą, a krótkie, proste zdania są esencjonalne, ale i bardzo łatwe do przyswojenia - a dobre tempo lektury wciąga w opowieść jeszcze bardziej. Oczywiście uniwersalne pojęcie strachu i społeczeństwa w kryzysie, jak i pytania o macierzyństwo również znajdują swoje miejsce w tej powieści. Jestem pod wrażeniem i z niecierpliwością czekam na więcej!