Antologia z dreszczykiem Praca zbiorowa Książka

Skoro "Antologia z dreszczykiem", nastawiłam się na mocną lekturę. Liczyłam na strach, niepokój, ciarki na plecach i ten moment, kiedy po przeczytaniu jednego opowiadania trzeba na chwilę odłoży książkę. I muszę przyznać jedno: to było całkiem dobre doświadczenie czytelnicze. Oczywiście trudno oczekiwać, żeby wszystkie opowiadanie podobały mi się w równym stopniu. Jedne były mocniejsze, inne słabsze. Były też takie, które zrobiły na mnie naprawdę piorunujące wrażenie i właśnie na nich skupię się najbardziej. Większość opowiadań utrzymana jest w klimacie grozy i horroru, ale nie brakuje też elementów science-fiction. Ta różnorodność jest plusem, bo dzięki temu zbiór nie nuży i cały czas czymś zaskakuje. "Odległa strona nieba" to historia nawiedzonego mieszkania w bloku i kogoś, kto próbuje z czym ma doczynienia i co tak naprawdę się tam dzieje. Bardzo klimatyczne i dobrze poprowadzone opowiadanie. "Malarz dusz" opowiada o niewidomym mężczyźnie, który mieszka w domu z tajemnicą i maluje portrety. Nie są to jednak zwykłe obrazy, bo pokazują dusze i to, co naprawdę siedzi w człowieku. To opowiadanie było dla mnie prawdziwym wow! "Laura" to historia domu bliźniaka przedzielonego grubym murem. Mur skrywa coś bardzo złego, a mały Karol Bolvun nieświadomie uwalnia zło, które sprowadza na rodzinę tragedię. Duszne i niepokojące. I chociaż czułam co może kryć się za murem, miałam rację tylko połowicznie, bo to było coś jeszcze bardziej mrocznego. "Lustra Luizjany" to opowieść o krwawej Marry, która wychodzi z lustra i morduje tych, którzy trzykrotnie wypowiedzieli jej imię. Klasyczny motyw, ale podany w naprawdę ciekawy sposób. "Zakręt starego Antoniego" opowiadanie o miejscu, w którym kiedyś zginął mężczyzna. Teraz jego dusza się mści i doprowadzając do kolejnych śmiertelnych wypadków. Jeden z nich zmienia życie pewnej pary. Bardzo dobry klimat i świetne zakończenie. "Stopień do piekła" przypomina, że jeśli coś jest zakazane, to naprawdę lepiej tego nie sprawdzać. To opowiadanie idealnie pokazuje, jak ciekawość potrafi doprowadzić do tragedii. To właśnie te teksty zrobiły na mnie największe wrażenie. Miały w sobie mrok, napięcie i ten moment niepokoju, który zostaje z czytelnikiem na dłużej. Trudno wskazać jedno najlepsze opowiadanie, bo każde z nich miało w sobie coś wyjątkowego. "Antologia z dreszczykiem" to zbiór, który potrafi zaskoczyć i momentami naprawdę przyprawić o ciarki, choć nie każde opowiadanie działa równie mocno. To książka, przy której widać ogromny potencjał polskich autorów grozy i horroru. Wielu z nich z powodzeniem mogłoby stworzyć pełnowymiarową, mroczną powieść, a krótkie formy są świetnym dowodem na to, że potrafią budować klimat i napięcie. Jeśli lubicie opowiadania z nutą grozy, mroku i niepokoju "Antologia z dreszczykiem" będzie dobrą propozycją. To idealna lektura na kilka wieczorów, do dawkowania sobie po jednym lub kilka tekstów, Nie straszy non stop, ale potrafi zaskoczyć i momentami naprawdę przyprawić o ciarki.