Światło, którego nie widać Anthony Doerr Książka

Czytałam w oryginale. Książka pochłonęła mnie bez reszty. Bardzo polecam.

Liczyłam na rozrywające serce zakończenie, tymczasem wszystko rozegrało się normalnie. Jako niepoprawna romantyczka miałam nadzieję na bardziej rozwinięty wątek romantyczny Marie-Laure - Werner, tutaj też się zawiodłam. Do ich spotkania dochodzi bardzo późno, mam wrażenie że za późno. Dodatkowo nie zaspokoiło ono moim wyobrażeń. Dla niektórych będzie ten fakt niósł jakiś urok, ja nie jestem przekonana. Mimo tego książka mnie zachwyciła.

Niezapomniana lektura!! Czekam z niecierpliwością na polskie wydanie, aby podarować je przyjaciółce.

Książka zbiera świetne recenzji w zagranicznych serwisach jak Goodreads, stała się bestsellerem w amerykańskich księgarniach. Wygląda na to, że Pulitzer przyznany jak najbardziej słusznie, a nie zawsze tak bywało. Chciałbym już przeczytać, na pewno zamówię jak tylko pojawi się w sprzedaży.

"Światło, kórego nie widać" podobnie jak "Szczygieł" Donny Tartt otrzymała nagrodę Pulitzera za fikcję literacką. Zważywszy na to, że Szczygłem jestem zafascynowany. Nie mogę się już doczekać polskiej premiery. Wydaje mi się, że znajdzie się więcej takich osób jak ja.

Patrząc na notkę, wydaje się, że książka może być równie subtelna i romantyczna jak Amelia. Mam nadzieję, że się nie zawiodę.

Patrząc na oficjalny profil autora na Facbook'u dominują stwierdzenia, typu: "To najlepsza książka jaką czytałem w życiu". Ciekawe czy będe równiez zachwycony jak Amerykanie. Szkoda, że wyjdzie dopeiro we wrześniu w Polsce. BYłaby to idealna książka na wakcje.

Patrząc na ten opis rozpoczęłam oficjalnie odliczanie do premiery. Uwielbiam tak romantyczne historie, dodatkowo osadzone w realiach drugiej wojny światowej. Mam nadzieje, że Pan Anthony Doerr po tej książce będzie regularnie gościł na półkach mojej biblioteczki.

Amerykańska nagroda Pulitzera to jedna z najstarszych na amerykańskim rynku. W kategorii literacka fikcja, w obecnej formie przyznawana bodajże od 1947 r. Od 1980 roku podawany jest również finalista. Nagradzani byli nią najwięksi światowej literatury. Należy wspomnieć tutaj o takich nazwiskach jak: Ernest Hemingway, Robert Lewis Taylor, Harper Lee, William Faulkner, John Updike, Alice Walker. Co ciekawe kilkukrotnie nie została ona przyznana wcale, czego jestem gorącym zwolennikiem, według mojej opinii znacznie bardziej uwiarygadnia to wspomnianą nagrodę. Zwycięzca tej prestiżowej nagrody zgarnia dość małą, tak mi się przynajmniej wydaje nagrodę w wysokości: 10 000 dolarów amerykańskich. W zależności od aktualnego kursu złotego to od 30 000 do 50 000 zł. Ciekawostką jest, że zwycięzca nagrody Nike, która przyznawana jest od 1997 r. otrzymuje, aż 100 000 zł. Według mnie bardzo ważne jest to, że nagrodę otzrymują rzeczywiście ciekawe i inspirujące powieści, w przeciwieństwie do Nike.

Po notce wydaje się, że historia jak najbardziej warta Pulitzera. Jak dla również piękna okładka, która zapewne oddaje klimat książki i czasów, w których osadzona jest fabuła. Nie mogę się już doczekać września.