Przeznaczenie bogów Julia Chłopicka

Książka

"Przeznaczenie bogów" autorstwa Julii Chłopickiej (Wydawnictwo Moc Media) Anna przyjeżdża do norweskiego Jotunheim, aby pomóc Larsowi zbadać tajemniczy artefakt. Odkrycie szybko zmienia się w niebezpieczną podróż, podczas której bohaterowie odkrywają ślady dawnych wierzeń i sekrety z pogranicza mitu oraz rzeczywistości. Książki moich przyjaciół są dla mnie szczególnie ważne, dlatego sięgnąłem po "Przeznaczenie bogów", po które prawdopodobnie nie trafiłbym w innych okolicznościach. Jest to mniej popularna (niestety) pozycja od małego wydawnictwa, która niekoniecznie przyciąga uwagę samą okładką. Jednak niedawna podróż na Islandię, która pozostawiła mnie jeszcze przez długi czas w nordyckich klimatach, znacznie wzbogaciła moje doświadczenie obcowania z debiutem Julii Chłopickiej. Co o nim sądzę? "Przeznaczenie bogów" to dobra książka i w zależności od oczekiwań może kogoś zarówno rozczarować, jak i pozytywnie zaskoczyć. Nie jest zła, ale nie jest też pozycją wybitną. Przez cały czas lektury nie miałem jednak poczucia, że się zmuszam do czytania - bawiłem się naprawdę przyzwoicie. Moja ocena być może spadłaby o jedno oczko, gdyby nie świetne zakończenie, które bardzo przypadło mi do gustu. Nowa postać, wprowadzona pod koniec historii, została przedstawiona niezwykle klimatycznie i z odpowiednią dozą pompatyczności. Największą siłą pozycji jest dla mnie właśnie nordycki klimat. Surowe krajobrazy, tajemnice dawnych wierzeń i obecność mitologii sprawiają, że momentami łatwo było pobudzić moje szare neurony wyobraźni. Lekturze Julii brakuje nieco głębi oraz poczucia, że świat przedstawiony naprawdę żyje. Postaci nie ma zbyt wiele, a momentami trzeba odłożyć na bok bardziej analityczne podejście, aby w pełni czerpać przyjemność z historii - chociażby przez fakt całkowitego pominięcia kwestii języków, którymi posługują się bohaterowie. To drobne elementy, które sprawiają wrażenie, jakby pewne aspekty świata nie były tutaj najważniejsze. Mimo tych uwag bawiłem się bardzo dobrze. Książka została napisana płynnie i w przemyślany sposób. Ciąg przyczynowo-skutkowy został zachowany, a wydarzenia pozostają logiczne, intrygujące i łatwe do śledzenia. Wyjątkiem były momenty, gdy pojawiały się zbyt rozbudowane opisy przestrzeni, które nie zawsze utrzymywały moje zainteresowanie. Za to element, który często bywa słabszą stroną debiutów - dialogi - został przygotowany naprawdę rzetelnie. Bohaterowie nie są może najbardziej złożonymi postaciami jakie czytałem w historii, ale ich relacja i sposób prowadzenia przez fabułę sprawiają, że łatwo było mi zaangażować się w ich losy. Lars jakoś zakotwiczył się w mojej pamięci. Powtórzę: "Przeznaczenie bogów" to dobra książka wydana przez wyjątkową osobę, która właśnie przeżywa swój pierwszy literacki debiut. Wierzę, że z każdą kolejną powieścią będzie tylko lepiej. Zdecydowanie będę śledził twórczość Julii, ponieważ widać w niej ogromny potencjał i prawdziwą pasję. Jest to dla mnie niezwykle imponujące i godne naśladowania. Jestem z Julii niezwykle dumny z powodu jej pierwszej wydanej książki. Najbardziej cieszy mnie jednak to, że mimo niedociągnięć jest tutaj coś trudniejszego do wypracowania niż warsztat - jest pomysł, wyobraźnia i serce włożone w historię. PS. To zakończenie naprawdę rozbudziło mój apetyt na kontynuację. Już nie mogę doczekać się "Pieśni run"