Nienapisane Anna Bichalska Książka

Nienapisane, jest to nasze pierwsze spotkanie z twórczością Autorki Anny Bichalskiej. A wy czytaliście już książki Autorki? Bohaterkami książki są dwie kobiety w różnym wieku, o różnym temperamencie, ale tak bardzo sobie wzajemnie potrzebne. Joanna przeprowadza się do domu Hanny, przyjaciółki pani Janki, która zmarła kilka lat temu. Kobiety kontynuują starą tradycje Janki i Hanny, piszą do siebie listy i wrzucają je do starej skrzynki. Kobieta w czerni - Joanna i Kobieta w różu - Pani Janka. Kolory idealnie odwzorowują charakter obu kobiet. Joanna, to kobieta zamknięta w sobie, zmaga się z fobiami oraz ogromnym lękiem. Ciężko jej nawiązać kontakt z innymi ludźmi, woli samotność w swoim domu i towarzystwo dwóch kotów. Natomiast Pani Janka jest osobą bardzo pozytywną, ciepłą, otwartą, pomimo swojego wieku jest bardzo energetyczna i z ogromną pasją prowadzi swoją Klementyne, żółtą Syrenkę. Kobiety postanawiają wyruszyć w podróż do przeszłości, rozliczyć się z nią oraz poznać tajemnice Hanny. Nienapisane jest to historia o przyjaźni, prawdziwej, trwałej, na całe życie, której niestraszna jest duża różnica wieku, odległość, czy nawet śmi3rć. O słowach niewypowiedzianych, zapisanych na kartkach papieru, które kiedyś będą przypominały o tym co było i być może okażemy żal, że nigdy nie powiedzieliśmy ich na głos. O lękach, które utkwione są głęboko w nas, czasami głośno dają o sobie znać, lecz przy pomocy przyjaciół staramy się stawić im czoła i radzić sobie z wszelkimi zakrętami losu. Książkę Nienapisane czytało się bardzo lekko, płynnie. Historie bohaterów zostały szczegółowo opisane, a każdy z nich wprowadził do powieści cząstkę swojego zycia. W tej książce nie da się pogubić, autorka daje chwilę na złapanie oddechu, wszystko wyjaśnia, ale pozostawia też miejsce na nutkę tajemnicy. Na koniec, chciałabym podzielić się z Wami słowami Pani Hanki, które najbardziej utkwiły mi w pamięci: ""(...) życie jest za krótkie i szkoda czasu, żeby ciągle się bać, zamartwiać, rozpamiętywać złe rzeczy." Za egzemplarz do recenzji dziękujemy Autorce @anna.bichalska.autorka oraz @harpercollinspolska

„Nienapisane” autorstwa Anny Bichalskiej to subtelna i emocjonalnie głęboka powieść obyczajowa, która łączy refleksję nad ludzkimi słabościami z codziennymi wyzwaniami życia. Główną bohaterką jest Joanna – kobieta utalentowana, lecz ogarnięta twórczą niemocą. Za maską dowcipnej i ironicznej osoby kryje się wystraszona, pełna lęków i fobii kobieta, która stara się odnaleźć spokój i własną przestrzeń w nowym domu. Niedawna przeprowadzka staje się dla niej początkiem zmiany, szansą na otwarcie się na otoczenie i odnalezienie siebie w codzienności. Równolegle w życiu Joanny pojawia się Janka, która po kilkumiesięcznej nieobecności wraca do domu z nadzieją, że trudne wydarzenia z przeszłości zostały za nią. Pełna pogody ducha, Janka zmaga się jedynie z lękiem przed spełnieniem obietnicy złożonej zmarłej przyjaciółce. Losy obu kobiet splatają się, gdy zostają sąsiadkami. Joanna, zwana przez siebie Kobietą w Czerni, i Janka, Kobietą w Różu, różnią się wiekiem, charakterem, sposobem bycia, a nawet upodobaniami kolorystycznymi. Spotkanie tych dwóch światów staje się punktem wyjścia do opowieści o przyjaźni, wzajemnym zrozumieniu, ale też wewnętrznych przemianach i odkrywaniu nowych perspektyw. Autorka kreśli bohaterki z dużą psychologiczną głębią. Każda strona powieści przesiąknięta jest emocjami: poczuciem osamotnienia, obawą przed zmianą, ciekawością drugiego człowieka, a także nadzieją na lepsze jutro. Styl Anny Bichalskiej jest lekki, przystępny, z subtelnym humorem i ironią, co sprawia, że czytelnik może w pełni wniknąć w świat bohaterów, jednocześnie łatwo utożsamiając się z ich przeżyciami. Powieść ukazuje problemy współczesnej kobiety – balansowanie między potrzebą samorealizacji, a codziennymi obowiązkami i emocjonalnymi wyzwaniami, jak również trudności w przełamywaniu własnych lęków i otwieraniu się na innych. „Nienapisane” to książka, która porusza temat bliskości, empatii i siły relacji międzyludzkich. Pokazuje, że nawet skrajnie różne osobowości mogą znaleźć wspólny język, a wzajemne wsparcie pozwala pokonywać lęki i odnajdywać własną drogę. Jest to powieść idealna dla czytelniczek i czytelników lubiących literaturę obyczajową, psychologiczną, a także historie o przemianach wewnętrznych i budowaniu relacji. Książka uczy, że każda zmiana wymaga odwagi, a spotkanie drugiego człowieka może otworzyć drzwi do zupełnie nowego świata. Jest pełna ciepła, refleksji i emocjonalnej autentyczności, a przy tym wciąga od pierwszych stron. „Nienapisane” to powieść, która pozwala zatrzymać się na chwilę, przyjrzeć swoim emocjom i docenić siłę przyjaźni i wzajemnego wsparcia. Polecam tę książkę wszystkim, którzy szukają literatury pełnej emocji, życiowych prawd i subtelnych, codziennych historii o kobiecej sile i wrażliwości.