Perspektywa. Tom 2. Rozdarcie Natalia Pożarowszczyk Książka

Znacie, ten moment, gdy sięgacie po książkę, a ona już po kilku stronach wciąga Was bez reszty? Tak właśnie miałam z "Rozdarciem"! Po fenomenalnym "Zaślepieniu" myślałam, że autorka nie zdoła mnie już tak zaskoczyć. A jednak... dostałam historię, która momentami po prostu wyrywała serce i deptała po nim, by za chwilę dać promyk nadziei. O czym właściwie jest ta książka? Tym razem Natalia Pożarowszczyk oddaje głos Uli – przyjaciółce Oliwii z pierwszego tomu. Z pozoru to kobieta sukcesu: spełniona architektka, szczęśliwa u boku partnera, otoczona przyjaciółmi. Ale jak to w życiu bywa – pozory często mylą. Gdy w jej życiu pojawia się duch przeszłości, a wraz z nim dawne uczucia i wspomnienia, misternie zbudowany świat zaczyna się trząść w posadach. To historia o tym, że nie da się uciec przed demonami przeszłości – w końcu cię dogonią. Emocje? Tu ich nie brakuje! Jestem totalnie rozbita! Ta książka to istny rollercoaster emocjonalny. Ula przeszła tak trudną drogę – alkoholizm matki, własne uzależnienia, toksyczne relacje... Aż chciało się wejść do środka i przytulić ją mocno. Czułam dosłownie każde jej rozdarcie między tym, co bezpieczne, a tym, co nieznane, między dawną miłością a teraźniejszością. Kibicowałam jej z całych sił, a kiedy upadała – łamało mi to serce. Autorka ma niesamowity dar do pokazywania trudnych tematów – przemocy, uzależnień, traum – ale robi to z ogromną wrażliwością i dojrzałością. I wiecie co? Na końcu książki znajdziecie numery telefonów z pomocą dla osób w kryzysie. To taki piękny gest, który pokazuje, że autorce naprawdę zależy na czytelnikach. Jak czytało mi się tę książkę? Akcja? Gładka i wciągająca! Przynajmniej do połowy czytało mi się rewelacyjnie, choć przyznaję – gdzieś w środku na chwilę przystanęłam, by za chwilę znów połknąć bakcyla i gnać do końca. A zakończenie... Jezu! To jest dopiero cios prosto w splot słoneczny. Już myślałam, że wszystko zmierza ku dobremu, a tu taki cliffhanger! Czekam na trzeci tom z niecierpliwością! Styl autorki jest lekki I bez zbędnego patosu. Czyta się szybko, mimo że książka ma ponad 500 stron. Dla kogo będzie to lektura idealna? Jeśli lubicie historie, które: · rozwalają Was emocjonalnie · pokazują prawdziwe, nieprzeidealizowane problemy · mają bohaterów z krwi i kości · skłaniają do refleksji nad własnym życiem "Rozdarcie" jest dla Was! Ale uwaga – to nie jest lekka komedyjka do poduszki. To książka, która wymaga od czytelnika pewnej dojrzałości i odporności psychicznej, bo tematy, które porusza, są ciężkie i bardzo realne. Koniecznie czytajcie po "Zaślepieniu" – historie są ze sobą mocno powiązane, a znajomość pierwszego tomu bardzo pomaga zrozumieć relacje między bohaterami. Moja ocena: 10/10 Bo to książka, która zostaje z tobą na długo. Która uświadamia, że każdy z nas ma swoje demony, ale zawsze można znaleźć w sobie siłę, by iść dalej. BRUNETTE BOOKS