Miłość w Paryżu Gatz Marek Książka

Pamiętacie swoją pierwszą miłość? To specyficzne uczucie, kiedy serce bije w przyspieszonym rytmie, a człowiek ma wrażenie, że grawitacja przestała działać i unosi się dobre kilka centymetrów nad chodnikiem? Ja te moje nastoletnie „motyle w brzuchu” wspominam z ogromnym sentymentem, dlatego z taką przyjemnością sięgnęłam po „Miłość w Paryżu” Marka Gatza. Główni bohaterowie to podręcznikowy przykład na to, że przeciwieństwa przyciągają się mocniej niż magnesy na lodówkę. Z jednej strony mamy Antoine’a- chłopaka z Normandii, który w stolicy Francji startuje z poziomu „zero”. Jest ubogim studentem stomatologii, a jego luksusy kończą się na ciasnym pokoju w akademiku i zeszycie pełnym marzeń. Z drugiej strony barykady stoi Marie. Dziewczyna z tzw. „dobrego domu”, wychowana w oparach farb olejnych i artystycznych dyskusji elity. Studiuje architekturę i na Paryż patrzy z góry- i to nie tylko dlatego, że mieszka na malowniczym Montmartre, ale też przez pryzmat swojego uprzywilejowanego statusu. Nie skłamię, jeśli powiem, że opis tej książki kupił mnie natychmiast. Akcja w Paryżu? Biorę w ciemno! Byłam tam dwa razy i za każdym razem to miasto rzuca na mnie urok. Czytając, autentycznie zazdrościłam Marie, że może codziennie biegać po tych wszystkich urokliwych uliczkach Montmartre. Autor ma naprawdę świetne pióro- początek historii, w którym poznajemy studenckie życie bohaterów, jest dopieszczony w każdym detalu. Chłonęłam to z uśmiechem, czując lekkie ukłucie tęsknoty za własnymi czasami na uczelni. A scena ich poznania? Prawdziwa magia! Jeśli macie w sobie choć gram romantyzmu, będziecie czytać ten fragment z wypiekami na twarzy. Gatz opisał to tak emocjonująco, że w wyobraźni widać iskry przyciągania, jakie przeskakują między bohaterami. Warto jednak zaznaczyć, że dynamika opowieści w pewnym momencie ulega wyraźnej zmianie, co wpływa na odbiór całości. Początkowe rozdziały są dopracowane, pełne detali i uważności w kreowaniu świata, jednak z czasem tempo akcji gwałtownie przyspiesza. Dalsze losy bohaterów zostają przedstawione w sposób bardziej skrótowy, opierając się głównie na dialogach i ogólnym zarysie zdarzeń. Pozostawia to pewien niedosyt, ponieważ po tak obiecującym i szczegółowym wstępie, czytelnik chciałby dłużej pozostać w tej starannie budowanej atmosferze. Pomimo wspomnianej nierówności w tempie prowadzenia narracji, czas spędzony z książką Marka Gatza uważam za bardzo udany. To nastrojowa lektura, która idealnie sprawdzi się na spokojny wieczór. Jestem ciekawa, jak autor poprowadzi losy głównego bohatera w kolejnej części, dlatego z dużym zainteresowaniem sięgnę po kontynuację zatytułowaną „Miłość we dwoje”, która czeka już na mojej półce.