Książka

Kurier Chomczyński Piotr

„Całość to świetnie skoordynowana akcja przypominająca działania dywersyjne. Wszystko dookoła płonie, a ty nie wiesz, czy to przypadek, czy ktoś się bawi zapałkami” Piotr Chomczyński już od pierwszego tomu Kucharz tak prowadzi fabułę swoich książek, że po zakończeniu każdej chce się więcej. Tak było w przypadku Malarza i teraz dokładnie tak jest  przy Kurierze, z tym że z każdą częścią autor „wsadza” czytelnika na coraz bardziej rozpędzony i totalnie nieprzewidywalny rollercoaster.  Nikt, ale to absolutnie nikt nie spodziewa się, co znajduje się w kontenerze w gdańskim porcie, ale też nikt absolutnie nikt nie chciałby oglądać, a tym bardziej być na miejscu torturowanego biedaka, po którym zostaje makabryczne widowisko. I tak jak w przypadku poprzednich dwóch książek, tak i tu bez pomocy Marcina Kocha policja nie poradzi sobie ze znalezieniem sprawców. A jeśli w całej tej historii ponownie pojawi się Bogusław Klein, to wiadomo, że ta sprawa jest tak gruba i tak niebezpieczna, że to co dzieje, to co się wydarzy i to czego nie da się, a może dla wprawnego oka da, zauważyć, odkryć, przewidzieć to fantastycznie napisany kryminał z tak mocnym podłożem wiedzy kryminologicznej z zakresu toksykologii, związków chemicznych i działań służb, mafii, karteli narkotykowych, ale też niesamowitego manipulowanie czytelnikiem, w sposób w jaki tylko wyśmienity kryminolog potrafi. A wprawnie wpleciony wątek służb, werbowania do współpracy i ich powiązań z mafią pruszkowską i wołomińską to dla mnie osobiście prawdziwa wisienka na torcie. „- Jeśli myśli pan, że zmiana ustroju przerwała kontakty polityków z mafiami, to zapewniam pana, że tak nie jest” Nie zabraknie też emocji, w relacjach między bohaterami, zależności, prawd, układów i prób wybaczania i miłości tak silnej i tak bezwarunkowej, jakiej każdy chciałby doświadczyć. „…nie widziałam jeszcze tak bezwarunkowej, wręcz obsesyjnej miłości kobiety do mężczyzny. Mam wrażenie, że gdyby kogoś z@biłi w środku nocy zjawił się pod domem, ona miałaby w ręce szpadel, a na głowie czołówkę” Jednak to co bezapelacyjnie zasługuje na największą uwagę to to niesamowite „wodzenie za nos” i takie pokierowanie całą sprawą, że do końca nie wiadomo, kto, jak i dlaczego bawi się z policją, prokuraturą i samym Marcinem Kochem w przysłowiowego kotka i myszkę, że za pozornym chaosem kryje się precyzyjnie zaplanowana gra…i nie wszystkie tropy prowadzą do prawdy. „Gdzieś tam w zaciszu, w jakiejś sekretnej norze, ktoś planował grubą akcję, ktoś z chirurgiczną precyzją realizował swój plan, który od czasu do czasu przebijał się na powierzchnię, skupiając uwage policji i prokuratury. Marcin odnosił wrażenie, że idzie jak po sznurku i robi dokładnie to, czego ten ktoś od niego oczekuje. Miał coraz większą pewność, że jest jedynie bezwolną pacynką w czyimś teatrze lalek” Reasumując! Książki Piotra Chomczyńskiego to gwarancja mocnych wrażeń, a „Kurier” to  kryminał, który wciąga bez reszty, zaskakuje do ostatniej strony i udowadnia, że w tej grze nic nie jest tak oczywiste, jakim się wydaje – absolutny MUST READ dla fanów tego gatunku!