Polowanie na Antylopy Peo Bengtsson Valle Wigers Książka

„Polowanie na antylopy” recenzja, która mam nadzieję zachęci was do lektury. Książka, która najpierw kusząc tropikalną egzotyką Bali, szybko zabiera Cię w zupełnie inny świat, świat moralnych dylematów, napięcia i niepokoju. Tu raj nie jest rajem, a historia Kirsten i jej traumatyczna przygoda, która zamiast uzdrowić, przewraca życie bohaterki do góry nogami. Autorzy prowadzą nas przez opowieść o kobiecie, która po nagłej śmierci rodziców porzuca dawne życie i udaje się na drugi koniec świata. Tam spotyka Maxa tajemniczego, pociągającego mężczyznę, który wydaje się być ratunkiem… dopóki nie okaże się przede wszystkim problemem. Mówię wam tutaj nic nie jest oczywiste. Mogłoby wydawać się że Bali jest oazą a to sceniczna pułapka. Na początku wszystko wygląda jak klasyczna powieść o ucieczce i odbudowie siebie: piękne plaże, egzotyczne krajobrazy, nowa szansa na życie. Ale Bali bardzo szybko staje się areną, gdzie granica między pomocną dłoń a ciasną pętlą zależności się zaciera. Kirsten nie tylko ucieka przed przeszłością wpada w wir, gdzie każdy krok musi być przemyślany, a najmniejszy błąd może kosztować ją życie. To właśnie ten kontrast spektakularne tło z jednym z najbardziej brutalnych i bezkompromisowych „polowań” sprawia, że książka nie pozwala Ci odejść, dopóki nie poznasz finału. Przyznam się że na początku Kirsten odbierałam jako „typową” bohaterkę zagubioną po tragedii, wrażliwą i mocno poranioną. Lecz z każdą stroną odkrywałam, że jej droga przemiany od skrzywdzonej kobiety do osoby gotowej walczyć o własne przetrwanie to coś, co zostaje w głowie na długo. Co do Maxa który pojawia się i myślisz ze może uratować Kirsten. Ale jego pomoc ma cenę. I tu błam w szoku ale więcej zostawię już dla was ale to jak potrafi doprowadzić kogoś do granic moralności to trzeba mieć talent. Czy Kirsten zostanie zabójczynią by ocalić własne życie? Jaka mroczna natura Maxa ujawni się w sytuacjach, które stawiają Kirsten pod ogromną presją? Czy ocalić siebie jest zbrodnią? i kto jest ofiarą, a kto oprawcą? Jeśli chcecie wiedzieć dlaczego jestem na TAK to przyznaje że z wielu powodów np.: Szybko się czyta fabuła wciągnęła mnie na maksa i mimo dynamicznych, krótkich rozdziałów nie czułam „przeciągania” historii. Według mnie fabuła nie jest płaska choć może czasami wydawać się nieprzewidywalna, zachowuje tempo i napięcie co daje chęć czytania nawet podczas toalety :p Pytania moralne zostają z Tobą dłużej niż zakończenie to nie jest tylko „sensacyjna historia” to studium człowieka postawionego pod ścianą. „Polowanie na antylopy” to thriller z tropikalnym tłem, ale przede wszystkim mroczna gra o przetrwanie. To opowieść o granicach tego, co jesteśmy w stanie zrobić, by żyć, i o tym, jak cienka bywa granica między łowcą a ofiarą. Jeśli lubisz historie, które zostawiają Cię z pytaniem „A gdybym to ja?” ta książka to zdecydowanie czytelnicze „TAK”.