Książka

Nie moja wina Łukasz Płoszajski

Najbardziej niesamowite jest to, jak autor pokazuje rolę naszych emocji. Emocje zawsze były, są i będą częścią nas. Co ważne – są one kluczowym sygnałem tego, co się wydarzy! Wielki naukowiec Antonio Damasio nazwał to markerami somatycznymi, czyli sygnałami płynącymi prosto z ciała do umysłu. To niesamowite: najpierw reaguje ciało i emocje, a dopiero później do głosu dochodzi rozum. To oznacza, że decyzja w naszym mózgu zapada o wiele wcześniej, niż sami to świadomie zauważamy! W książce poznajemy historie, które wydarzyły się naprawdę. Czytając je, miałam ogromne poczucie bliskości z bohaterami. Świetnym tego przykładem z książki jest nasze codzienne robienie zakupów. Autor w prosty sposób opisuje działanie naszego mózgu i to, jak pod wpływem malutkiego impulsu podejmujemy irracjonalne decyzje w ułamku sekundy. Wchodzisz do sklepu, widzisz rzecz na „wyprzedaży”, a w Twoim ciele... chyba wiecie, o czym mówię? ...rodzi się tak silny impuls, że nie da się tego opanować! Decyzja o zakupie zapada w ułamku sekundy, zanim w ogóle do głosu dojdzie jakiekolwiek logiczne myślenie. Dopiero gdy wracasz do domu z kolejną niepotrzebną rzeczą, która będzie znowu leżała bezużytecznie, Twój rozum zaczyna tworzyć idealne, racjonalne usprawiedliwienia, dlaczego „musiałaś” to mieć. Jestem pewna, że znajdziecie tu sytuację podobną do tej, której sami byliście uczestnikami lub widzieliście ją z boku. Jak zbudowana jest książka? Całość składa się ze wstępu, 24 rozdziałów oraz zakończenia. Rozdziały 1–22 to niesamowicie wciągające opowieści z życia. Z wielką przyjemnością poznawałam losy bohaterów i wyciągnęłam mnóstwo wniosków z opisanych mechanizmów działania naszego umysłu. Z kolei dwa ostatnie rozdziały (23–24) są wyjątkowe, bo autor kieruje je wprost do czytelnika! Co rewelacyjne, Łukasz Płoszajski do każdej opowieści dodaje wyjaśnienie tych procesów działania oraz praktyczne ćwiczenia, które uczą, jak radzić sobie z tymi automatycznymi mechanizmami. Zakończenie powala na kolana... To świetna i otwierająca oczy lektura. Polecam ją z całego serca każdemu, kto chciałby lepiej zrozumieć siebie, swoje emocje i ukryte działanie własnego mózgu! Czytajcie!

„To nie ty podejmujesz decyzje. Przynajmniej nie zawsze” – już pierwsze zdanie z tylnej okładki sprawiło, że poczułam dreszcz niepokoju. I ciekawości. Bo ile razy w życiu zastanawiałam się, dlaczego znowu dałam się na coś namówić? Dlaczego znowu uległam presji? Łukasz Płoszajski bierze na warsztat coś, co każdy z nas nosi w głowie, ale rzadko rozumie – własny mózg. To nie jest typowy poradnik, który mówi „rób tak, a będzie dobrze”. Autor – znany mentalista i aktor – zabiera nas w podróż przez 24 prawdziwe ludzkie historie, w których pokazuje, jak emocje, presja czasu i skróty myślowe przejmują kontrolę, zanim zdążymy pomyśleć, że to nasz świadomy wybór. Nie ma tu sztucznych teorii – są historie, które brzmią jak wyjęte z życia. A może właśnie z naszego życia? Bohaterowie tych opowieści to ludzie tacy jak my – zagubieni, zmęczeni, podejmujący decyzje pod wpływem chwili. I choć to nie fikcja, każda z tych historii porusza. Łukasz Płoszajski pisze o nich z empatią, ale i naukową precyzją, odwołując się do badań Antonio Damasio, Daniela Kahnemana czy Roberta Cialdiniego. Momentami czułam się, jakbym czytała thriller – tylko że zamiast seryjnego mordercy był mój własny umysł. Styl? Prosty, przystępny, wciągający. Autor nie serwuje pseudonaukowego bełkotu – tłumaczy mechanizmy psychologiczne w sposób, który nie wymaga doktoratu z neurobiologii. Do tego krótkie ćwiczenia i praktyczne narzędzia, które pomagają rozpoznać manipulację, zanim ta zadziała. Książkę czyta się szybko, ale zostaje w głowie na długo. Dla kogo? Dla każdego, kto kiedykolwiek zastanawiał się, dlaczego podejmuje decyzje, których potem żałuje. Dla fanów psychologii i neurobiologii w lekkim wydaniu. Dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć siebie i może odzyskać kontrolę nad tym, co wydawało się poza nią. Moja ocena: 8/10 To nie jest książka, po której zaczniesz podejmować wyłącznie słuszne decyzje. To książka, dzięki której lepiej zrozumiesz, dlaczego nie zawsze jest to możliwe. I może właśnie dlatego warto po nią sięgnąć. BRUNETTE BOOKS

Nie jest to standardowy poradnik coachingowy - nie ma tu rozwleczonej teorii i dziwnych instrukcji (co często się zdarza w pozycjach tego typu). Autor stawia na coś innego. Najpierw opowiada nam historię z życia wziętą, a później objaśnia działające mechanizmy, a także proponuje ćwiczenia. I muszę powiedzieć, że to bardzo ciekawy pomysł na książkę. Niektóre mechanizmy były mi znane wcześniej, ale wyjaśnienie ich sprawiało, że dostrzegłam też więcej szczegółów. A kilka historii uświadomiło mi, że kurczę, ja też tak czasami robię. Widać zatem, że książka spełniła swoje zadanie i "otworzyła" oczy na wiele rzeczy. I to jest w tej książce naprawdę dobre, ale też trochę przerażające, bo uświadamia, iż: "Wszyscy zachowujemy się identycznie, choć sami nie lubimy być z nikim porównywani". I rzeczywiście trochę tak jest. Czytało mi się to ekspresowo i wciągnęło mnie momentami równie mocno jak niejedna książka fabularna. Wiem na pewno, że z przyjemnością sięgnę jeszcze po inne książki pana Łukasza, a i do tej pozycji na pewno jeszcze wrócę. PODSUMOWANIE: Świetna dla tych, co lubią poradniki, także dla tych, co lubią czytać o samorozwoju i nie boją się poznać prawdy o sobie.