Książka

Dziewczynka, której nie było Joanna Jagiełło

Ignaś spędza wakacje nad morzem. Okolica jest piękna, ale on nudzi się i cały dzień szkicuje. Do czasu, gdy poznaje dziwną dziewczynkę ubraną w staroświecki strój kąpielowy i mówiącą tylko po niemiecku. Kim jest? Zagadkę pomogą rozwiązać pamiętniki znalezione na strychu. A to wszystko ma związek z historią domu zdrojowego zniszczonego podczas sztormu w 1913 roku. „Dziewczynka, której nie było” to krótka historia, która wciąga już od pierwszych stron. Już sam prolog przedstawia nam fabułę, w której teraźniejszość miesza się z przeszłością. W kolejnych rozdziałach poznajemy Ignasia i jego rodzinę, a do przeszłości zaglądamy we fragmentach pamiętnika. Cała historia ma w sobie trochę tajemnicy i zagadki, dzięki czemu chce się poznawać kolejne wydarzenia i dowiedzieć, kim tak naprawdę jest tajemnicza dziewczynka. Podobało mi się połączenie fikcyjnej historii z prawdziwymi wydarzeniami. Myślę, że może to być ciekawy sposób na zainteresowanie młodego czytelnika historią i pokazanie mu, że książki mogą być także punktem wyjścia do poznawania prawdziwych wydarzeń. Książka nie jest długa, skierowana dla dzieci około 9 lat. Słownictwo jest tu na odpowiednim poziomie, czcionka jest większa i czytelna, a sama książka jest pięknie wydana. Dzięki temu czyta się ją szybko i przyjemnie, a tajemnicza historia sprawia, że trudno odłożyć ją przed poznaniem rozwiązania.