Ogród Kamili

Książka

Nieco po północy skończyłam czytać „Ogród Kamili", później nie mogłam usnąć. Dobra książka, jak alkohol - pobudza, uderza do głowy, wkłada nam do czaszki myśli i uczucia, o których istnieniu zapomnieliśmy. Po „Ogrodzie Kamili" jestem innym człowiekiem. Jak napisałam zaraz po skończeniu książki na FB: „człowiek sobie myśli, że jest zimną suką bez uczuć, wredną jędzą, podłą małpą etc. a później czyta książkę i odkrywa, że oto ma w sobie romantyczność. wiat się kończy i tyle."A na początku nie zapowiadało się różowo. Oj nie!

Pewnie nie będę jedyną czytelniczką, która bardzo czekała na nową serię. A teraz, gdy już przeczytałam "Ogród Kamili", jestem zasmucona i zdeterminowana czekać na więcej!Kamila, odkąd pamięta, zawsze marzyła o prawdziwej miłości i księciu na białym koniu, o różach, o małym, starym domku z ogrodem i o własnej rodzinie. Gdy będąc nastolatką została skrzywdzona przez Jakuba i straciła mamę, dziewczyna załamała się i zamknęła przed światem. Z otwartej na wszystko, marzącej dziewczyny, stała się zamkniętą i bojaźliwą, dorosłą kobietą.

Zacznę od okładki - jest cudowna! Przydymiona, owiana romantyczną mgiełką i ten kwiatowy wianek na głowie modelki, może Kamili? Jak na razie okładka, która podoba mi się najbardziej ze wszystkich dotychczasowych."Ogród Kamili" to pierwsza część trylogii kwiatowej, która konstrukcyjnie podobna jest do poprzedniej trylogii z kokardką. Pierwsza część poświęcona jest tytułowej Kamili, młodej zagubionej dziewczynie, która na skutek dostania w kość od życia, nie za dobrze odnajduje się w otaczającej ją rzeczywistości.

"Ogród Kamili" pachnie różami. W każdym rozdziale otulał mnie inny zapach róż. Książka piękna, od okładki do ostatniej strony. Zachęcam do jej lektury. Zresztą, kto zna pióro autorki, zachęty nie potrzebuje. To następna książka mojej ulubionej pisarki. Kolejna, w którą wsiąkłam, przepadłam od pierwszych liter.Ale zanim porwała mnie lektura, uwiodła okładka. Jest prześliczna. Kobieca, delikatna, krucha i przywołuje na myśli ogród, kwiaty. Jest zaproszeniem do wejścia w świat historii uwiecznionej na kartach powieści.

Czytając książkę czułam zapach róż opisywanych w każdym następnym rozdziale. Przenosiłam się w nieznane, zatracałam się czytając. Kamila, dziewczyna, która była po stracie mamy i kochanego faceta dostaje od losu drugą szansę. Książka, dzięki której człowiek wierzy, że życie potrafi zaskoczyć, która daje nadzieję, że nawet gdy w jednej chwili nasze życie się rozsypie , to z biegiem czasu będzie coraz lepiej. Teraz czuję niedosyt, bo chcę jeszcze, chcę wiedzieć, co z Kamilą i Łukaszem , i jak czuje się Gosia po spotkaniu Jakuba. Takie książki czyta się cudownie. Pani Kasiu proszę o więcej.

Ktoś mi kiedyś powiedział, że ludzie to stworzenia dziwaczne. Nie ze względu na wygląd, lecz na funkcjonalność organizmu. Nie bardzo zrozumiałam, o co chodziło, a kiedy się do tego przyznałam ten ktoś stwierdził, że człowiek to w połowie maszyna zaprogramowana by przeżyć. 

Zawsze mam wątpliwości kiedy sięgam po takie książki jak ta. Jak można na blogu zauważyć, moimi ulubionymi gatunkami są zdecydowanie i niepodważanie fantastyka i literatura podróżnicza. Ta pierwsza we wszelkich odmianach: te bzdety dla nastolatek i urban fantasy i science fiction, chociaż z tym ostatnim dopiero się oswajam. O książkach podróżniczych nie pisałam tutaj aż tak wiele, ale mam ich sporo i myślę, że jeszcze zdążę nadrobić zaległości i przedstawić Wam kilka naprawdę świetnych tytułów, ale nie o tym dzisiaj. Dzisiaj przedstawiam Wam Ogród Kamili, czyli książkę co do której miałam ogromne wątpliwości, ale że Bezdomna, Katarzyny Michalak bardzo mi się podobała, postanowiłam zaryzykować i z tym tytułem.

Książka, już od pierwszego spojrzenia, urzeka czytelnika swoją przepiękną okładką, pobudza elektryzujące miłosne iskierki i wszystkie zapomniane motyle. Słowem - wprowadza czytelnika w prawdziwie romantyczną atmosferę opowieści. Bo taka jest przecież przedstawiona tu historia - pełna emocji, pachnących róż i niezwykłych, niemal bajkowych zwrotów akcji. Opowieść o młodziutkiej dziewczynie Kamili, która przeżywszy młodzieńcze rozczarowanie miłosne, nie potrafi na nowo cieszyć się smakiem zauroczeń i miłosnych uniesień.

Marzenia to delikatna materia utkana z naszych snów, pragnień i wyobrażeń..."Któż z nas nie nosi w sercu marzeń o miłości, o pieniądzach, szczęściu, zdrowiu, o spokoju codzienności?Marzenia mają moc sprawczą, ale nie wystarczy TYLKO marzyć. Należy też DZIAŁAĆ.