Powroty i wspomnienia Sylwia Trojanowska Książka

Sekrety i kłamstwaPrawdy i tajemnicePowroty i wspomnieniaTe trzy książki tworzą całą serię. Trylogia, którą długo będę wspominać. Zacznę od okładek, piękne i estetyczne. Trzymające się jednej szaty graficznej pięknie prezentują się na mojej półce. Najbardziej przypadła mi do gustu druga część, a w konkretnie jedna szczególna scena. Magdalena natrafia na listy i wspomnienia. Zaczyna je czytać. To bardzo trudne doświadczenia, tym bardziej, że te zapisane słowa nie powinny były ujrzeć światła dziennego. Jednakże w tej chwili jest coś pięknego, magicznego. Nie każdy ma taką możliwość Kiedyś ludzie, w ciężkich powojennych czasach mało mieli czasu na pisanie pamiętników. Wiele historii zostało przez to zapomnianych, a szkoda. To literatura kobieca, obyczajowa. Mimo wzruszeń nie jest to dramat. To lekka historia. Historia każdej z nas.

Czytając sama sięgnęłam pamięcią do historii swoich przodków. Dziadek Ludwik potrafi snuć piękne opowieści o minionych czasach. Pani Sylwii Trojanowskiej udało się tchnąć życie w bohaterów. Nie są to jednowymiarowe postaci. To ludzi z krwi i kości obdarzeni emocjami smutku, nostalgii, zawodu. Czyta się te książki bardzo dobrze. Z każdą stroną coraz trudniej było mi odłożyć ją na miejsce, tak wciągnęłam się w opowieść. To przykład losów ludzi, którzy po wojnie musieli poukładać sobie życie. Czasów, które minęły i które są bardzo trudne do zrozumienia dla młodych ludzi.

Trzecia część serii. Czas na Powroty i wspomnienia. Opisy są bardzo plastyczne, a warsztat i styl pisania autorki ułatwia przeniesienie się w świat książki. Po raz kolejny mamy okazać spotkać się z Ludwikiem oraz jego wnuczką Magdaleną. Kolejne i ostatnie. Magdalena poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące historii jej rodziny Ludwik jako najstarszy członek rodu idealnie nadaje się do roli gawędziarza. Najbardziej urzekły mnie opowieści nawiązujące do II wojny światowej. Autorce w tych trzech częściach udało się zbudować opowieść, w której mogłam uczestniczyć. Poprowadziła mnie przez wszystkie emocje, od śmiechu, przez wzruszenie po łzy.

Trzecia część serii. Czas na Powroty i wspomnienia. Opisy są bardzo plastyczne, a warsztat i styl pisania autorki ułatwia przeniesienie się w świat książki. Po raz kolejny mamy okazać spotkać się z Ludwikiem oraz jego wnuczką Magdaleną. Kolejne i ostatnie. Magdalena poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące historii jej rodziny Ludwik jako najstarszy członek rodu idealnie nadaje się do roli gawędziarza. Najbardziej urzekły mnie opowieści nawiązujące do II wojny światowej. Autorce w tych trzech częściach udało się zbudować opowieść, w której mogłam uczestniczyć. Poprowadziła mnie przez wszystkie emocje, od śmiechu, przez wzruszenie po łzy.

Czytając sama sięgnęłam pamięcią do historii swoich przodków. Dziadek Ludwik potrafi snuć piękne opowieści o minionych czasach. Pani Sylwii Trojanowskiej udało się tchnąć życie w bohaterów. Nie są to jednowymiarowe postaci. To ludzi z krwi i kości obdarzeni emocjami smutku, nostalgii, zawodu. Czyta się te książki bardzo dobrze. Z każdą stroną coraz trudniej było mi odłożyć ją na miejsce, tak wciągnęłam się w opowieść. To przykład losów ludzi, którzy po wojnie musieli poukładać sobie życie. Czasów, które minęły i które są bardzo trudne do zrozumienia dla młodych ludzi.

Sekrety i kłamstwaPrawdy i tajemnicePowroty i wspomnieniaTe trzy książki tworzą całą serię. Trylogia, którą długo będę wspominać. Zacznę od okładek, piękne i estetyczne. Trzymające się jednej szaty graficznej pięknie prezentują się na mojej półce. Najbardziej przypadła mi do gustu druga część, a w konkretnie jedna szczególna scena. Magdalena natrafia na listy i wspomnienia. Zaczyna je czytać. To bardzo trudne doświadczenia, tym bardziej, że te zapisane słowa nie powinny były ujrzeć światła dziennego. Jednakże w tej chwili jest coś pięknego, magicznego. Nie każdy ma taką możliwość Kiedyś ludzie, w ciężkich powojennych czasach mało mieli czasu na pisanie pamiętników. Wiele historii zostało przez to zapomnianych, a szkoda. To literatura kobieca, obyczajowa. Mimo wzruszeń nie jest to dramat. To lekka historia. Historia każdej z nas.