Książka
Deszcz
Marcin Ciszewski
| Wydawnictwo: | Skarpa Warszawska |
| Rodzaj oprawy: | Okładka broszurowa (miękka) |
| Liczba stron: | 336 |
| Format: | 135x210 |
| Rok wydania: | 2026 |
O książce Deszcz
Prezydencki Air Force One ląduje w Warszawie. Prezydent Stanów Zjednoczonych pojawia się w Polsce, by podpisać traktat zmieniający geostrategiczną sytuację sojuszniczego kraju.
W tym samym czasie obie Pierwsze Damy biorą udział w aukcji charytatywnej. Na wydarzeniu spotykają się tłumy najznamienitszych osób ze świata polityki, sztuki i biznesu.
Podinspektor Jakub Tyszkiewicz stoi na czele Biura Zwalczania Terroryzmu. Jego zadaniem jest zabezpieczenie galerii i ochrona gości.
Wkrótce wydarzenia przyjmują nieoczekiwany zwrot…
Szczegółowe informacje na temat książki Deszcz
| Wydawnictwo: | Skarpa Warszawska |
| EAN: | 9788384304587 |
| Autor: | Marcin Ciszewski |
| Rodzaj oprawy: | Okładka broszurowa (miękka) |
| Liczba stron: | 336 |
| Format: | 135x210 |
| Rok wydania: | 2026 |
| Data premiery: | 2026-09-09 |
| Podmiot odpowiedzialny: | Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska Sp. z o.o. Tadeusza Borowskiego, 2 lok. 24 03-475 Warszawa PL e-mail: [email protected] |
Podobne do Deszcz
Inne książki Marcin Ciszewski
Inne książki z kategorii Horror
Oceny i recenzje książki Deszcz
Pomóż innym i zostaw ocenę!
Marcina Ciszewskiego poznałem najpierw, czytając dwie książki z serii „www”. Potem porwał mnie „Szakal” i nie ukrywam, że czekam na kolejny tom, tomy… Bardzo przypadła mi do gustu „Szpilka”, która miała właśnie swoje wznowienie. Już zacieram ręce na kolejny tom, który po kilku latach od pierwszej części trafił właśnie na półki księgarskie. Obecnie skończyłem „Deszcz” – 5. tom z cyklu Meteo, czyli przygód nadkomisarza Jakuba Tyszkiewicza. Trudno wchodzi się w cykl, który ma już tyle części. Człowiek czuje się trochę obco, ale nie w powieści Marcina Ciszewskiego. Co prawda wierni fani przygód Tyszkiewicza znają współpracowników nadkomisarza jak przysłowiowe łyse konie, znają jego przyzwyczajenia, zachowania, tok prowadzenia spraw, nie są im też obce postaci z otoczenia bohatera cyklu. Mimo ulewnego deszczu i trochę ponurej atmosfery szybko ogarnąłem, kto jest kim i dlaczego tak się zachowuje. Odwołań do poprzednich tomów jest niewiele, a te, które są znaczące, autor dobitnie przypomina. Kiedy za oknem pada deszcz, a w powieści trwa ciągła ulewa – tak długotrwała i intensywna, że powoduje przerwanie wałów na Wiśle – to książka wciąga z kopytami i nie pozwala pomyśleć o jedzeniu czy piciu. Polecam zatem termos gorącej herbaty, ciepły pled na kolana i zapomnieć o Bożym świecie. Akcja rozgrywa się błyskawicznie w ciągu tak naprawdę pięciu dni, ale jakich dni! Do Polski przylatuje prezydent Stanów Zjednoczonych, by podpisać ważny układ związany z obronnością i produkcją sprzętu wojskowego. Faktem tym zniecierpliwieni są Rosjanie, a wszystko to ma miejsce w momencie, kiedy zmienia się władza w Polsce. Wszyscy wiemy, jaki to pociąga za sobą zamęt przy przekazywaniu obowiązków, a kiedy na to wszystko nakładają się gierki polityczne i animozje, robi się niebezpiecznie. Pierwsze damy mają swój program, uczestniczą w aukcji charytatywnej obrazów, wśród których jest płótno żony Tyszkiewicza, Heleny. Przyjeżdżają na specjalne zaproszenie wybrani ludzie z grubymi portfelami, wśród nich dwóch obywateli Arabii Saudyjskiej. To ma być ostatnia sprawa Tyszkiewicza, który składa wypowiedzenie z Biura Zwalczania Terroryzmu, którym kieruje. Wie, że z nową władzą będzie mu nie po drodze, co jawnie też komunikują premier i minister spraw zagranicznych, mający osobiste rachunki do wyrównania z nadkomisarzem. Jak widać, robi się gęsto od zależności, powiązań, grup nacisku – takie polityczne piekiełko. U Tyszkiewicza rozpoczyna się już wsteczne odliczanie i myślenie o przenosinach do domu w Portugalii, który jego żona właśnie kupiła. Gdyby nie ten ulewny deszcz, atmosfera byłaby gęsta, ale poukładana. I nagle powieść nabiera rozpędu. Zostajemy wsadzeni – i nie będę tu oryginalny w porównaniu – na rollercoaster. Wszystko dzieje się szybciej, niż byśmy mogli się spodziewać. Wizyta jest zagrożona, podobnie jak dwie pierwsze damy. Służby specjalne, terroryści, porwania, wybuchy, ucieczki, pościgi, a wszystko w strugach deszczu. Często w tego typu powieściach autorzy sami gubią się w ich rozwijaniu. Wpadamy w jakieś dziwne boczne korytarze bez wyjścia, akcja traci tempo, a koniec sam zaskakuje piszącego. Ale nie u Ciszewskiego – tu wszystko toczy się płynnie, a jedno wynika z drugiego, bez zbędnych odwołań do przeszłości. To taka narracja jak w teatrze – tu i teraz, ale na kilku scenach. To wręcz gotowy scenariusz filmowy. Kiedy wydarzenia się zamykają, jesteśmy na dużej adrenalinie, trochę wściekli, bo oczekujemy innego zakończenia. To jednak nie koniec – teraz przychodzi czas na powolne rozwiązywanie zaplątanych sznurków, czas rozliczeń. Jest wina, musi być kara, która wymierzana jest z precyzją szwajcarskiego zegarka czy chirurgicznego cięcia. Każdy, kto ma coś na sumieniu, nie unika kary. Tylko my i kilka osób z postaci z książki łączymy kropki i wiemy, kto jest egzekutorem. Po przeczytaniu książki już zrobiłem rekonesans co do wszystkich tomów, a jest ich sześć – po „Deszczu” był jeszcze „Ogień”. Znam ceny no i trzeba będzie kupić pozostałe tomy oraz kilka wiaderek czasu na przeczytanie. Autor zapowiada na swoim profilu FB, że w przyszłym roku ukaże się książka „2055”, która będzie kontynuacją przygód nadkomisarza, a głównym bohaterem historii jest major Leopold Tyszkiewicz (dobrze się domyślacie – syn Jakuba), zastępca szefa Pionu Operacyjnego Straży Granicznej. Oj, będzie się działo. A na koniec wypowiedź Tyszkiewicza, która była. jest i będzie boleśnie aktualna i nie dotyczy tylko Polski: "gdyby było tak, że tylko jedni są głupi, pazerni na kasę i władzę, krótkowzroczni i zawistni, byłoby naprawdę nieźle. Wyborcy by ich w końcu kopnęli w tyłek i byłoby po kłopocie. Niestety, ci drudzy nie są lepsi. Może nawet gorsi, bo jeszcze zasłaniają się praworządnością i wartościami, a wszystko to dla osłony interesów i interesików, robionych głównie kosztem państwa. (...) Napatrzyłem się przez te lata na tyle brudu, ile nie widziałaś w całym życiu".