Psychopata Klaudia Muniak

Książka

Uwielbiam kryminały i thrillery w każdej postaci. Po przeczytaniu opisu mam wrażenie, że to powieść idealna dla mnie i się nie zawiodę! Już sam opis książki mnie niesamowicie zaintereował, a co dopiero książka!

Kiedy zobaczyłam na Insta Klaudii, że wydaje ksiażkę to odrazu ją zamówiłam! Bardzo podoba mi się jej gust czytelniczy oraz mamy podobne zaintersowania jeśli chodzi o laboratoria. :D

Może to dziwne ale od czasu do czasu bardzo lubię czytać debiuty literackie, ponieważ wtedy nie wiem czego się spodziewać po autorze. Tym razem postanowiłam dać szansę Klaudii Muniak i nie zawiodłam się! To świetna książka, zawierająca wiele ciekawych smaczków. Akcja jest szybka, napięcie cały czas rośnie, aż w końcu sięga zenitu. Polecam! Ja już nie mogę doczekać się na jej kolejną książkę.

Zamawiam i już nie mogę się doczekać!

Klaudia Muniak to świetna kobieta! Obserwuję na Instagramie i często czytam polecane przez nią książki. Mamy podobny gust czytelniczy. Dlatego jak tylko dowiedziałam się, że sama wydaje książkę od razu postanowiłam ją kupić. Czuję, że się nie zawiodę!

Wow! Jestem pod wrażeniem, że tak młoda kobieta już osiągnęła w życiu tak wiele! Cieszę się, że choć tak znacznej odległości wraca myślami do Polski, do naszego Krakowa. Mam nadzieję, że książka którą stworzyła będzie równie inspirująca jak życiorys autorki. Z pewnością naukowe wątki będą dopracowane na wysokim poziomie. Już nie mogę się doczekać, aż przeczytam!

Bardzo dobra pozycja, przy której doskonale się bawiłam. Uwielbiam ironiczne poczucie humoru autora, a w tej książce było go mnóstwo!

Jak dla mnie świetna historia, choć dość nierzeczywista to myślę, że warto przenieść się w świat wykreowany przez autora, w którym dzieje się naprawdę wiele. Akcja rozwija się z każdą kolejną stroną co sprawia, że ciężko oderwać się od książki.

Doskonały, trzymający w napięciu i wciągający Thriller. Przeczytałem książkę bardzo szybko, wywołała ona u mnie wiele emocji, a nawet wprawiło mnie o dreszcze. Mogę szczerze polecić !

Można by postawić tej książce dużo zarzutów, a najważniejszy będzie: za. dużo. keksu. (If you know what I mean). Doprowadziło to do tak absurdalnej sytuacji, że bohaterka zaczęła funkcjonować tylko w dwóch trybach - myśli o myśleniu o zbrodniach albo rozchyla nogi, bo Olek wrócił do domu. Naprawdę, jest tego za dużo, nie wywołuje żadnego napięcia, nie podnieca, często jest nie na miejscu (wypytywanie partnera o szczegóły śledztwa podczas posuwistych ruchów? Czemu nie!), wyłącznie zajmuje miejsce i irytuje. Czy autorka naprawdę nie miała innych pomysłów na wypełnienie stron? Zakończenie sprawiło, że prawie oczy wypadły mi z orbit od kręcenia nimi. Tyle twistów, tyle ukrytych informacji, papier wszystko przyjmie. Porada dla innych czytelników: jeśli nie dajesz już rady z czytaniem, a chcesz wiedzieć, o co tutaj chodziło, nie męcz się, tylko przeskocz do ostatniego rozdziału i epilogu, rozwiązanie będzie czekać jak na tacy. Dzisiaj, dzień po lekturze, kiedy zaczynam myśleć o całokształcie tej powieści, zastanawiam się nad jedną nieścisłością. Skoro Maja była tak inteligentną, wziętą i ważną badaczką, to czemu, po pierwszym zwątpieniu w swój stan, nie zaczęła się po prostu… badać? Miała dostęp do wszelkiej aparatury, mogła to robić po kryjomu w pracy albo oddać się w ręce innej, niezależnej firmy. Opcje były cały czas dwie - albo ktoś mi coś zrobił, albo to ze mną jest coś nie tak. Zamiast podjąć jakiekolwiek kroki, ignorowała niepokój, bo tak było prościej dla fabuły. Nawet nie można nazwać tego węszenia wokół kolegi amatorskim śledztwem. (A może ja coś przespałam, niewykluczone). Chyba już widać mniej więcej, że czuję się zawiedziona. Nie da się jednak ukryć, że przesłuchałam audiobook w jeden dzień, a wieczorem specjalnie wyszłam na dłuższy spacer z psem, żeby dobić do końca. Po wszystkim opowiedziałam mężowi fabułę ze szczegółami, chociaż wiem, że niespecjalnie go to interesowało. Wciągnęłam się, ale nie jak w fascynującą historię, która utkwi mi w głowie, a bardziej jak w tanią telenowelę, która zaskoczyła mnie ilością niestworzonych rzeczy upchniętych na jeden metr kwadratowy