My Elle Kennedy Książka

Wracając do historii Jamiego i Wesa bałam się trochę klątwy drugiego tomu. Bo przecież pierwszy zakończył się dobrze i czy ta kontynuacja jest naprawdę potrzebna? Okazało się jednak, że jak najbardziej. Wspaniale było wrócić do tych bohaterów, a drugi tom trzyma poziom pierwszego i już wiem, że gdyby powstało jeszcze kilka tomów, to chętnie po nie sięgnę. „Gdybym musiał wybierać między tobą a hokejem… Wybrałbym ciebie. Zawsze.” W "My" przeskakujemy kilka miesięcy do przodu. Wes gra w drużynie i wychodzi mu to bardzo dobrze. Prywatnie zamieszkał ze swoim przyjacielem, którego kocha. Wszystko byłoby idealnie, gdyby nie musieli udawać, że Jamie jest tylko współlokatorem. A to robi się coraz trudniejsze, zwłaszcza gdy jeden z kumpli z drużyny wprowadza się do tego samego budynku i zaczyna często wpadać z odwiedzinami. To prawdziwa próba dla miłości chłopaków i ztrwogą obserwowałam, czy uczucie okaże się wystarczająco silne, by ją przejść. „Jeśli mam być wykluczony, to niech będzie. Ale nie wykluczę samego siebie z życia z tobą.” Wes i Jamie zostaną w mojej pamięci jako bardzo komfortowa historia. Są małe i większe dramaty, trochę niepewności, która trzyma czytelnika w niepewności. Ale to, co czułam najmocniej to taki komfort, że nie ważne co się stanie, będzie dobrze, bo właśnie powróciłam do bohaterów, których szczerze polubiłam. Jest dużo śmiesznych momentów i żartów, ale też wiele miłości, którą czuć między nimi. Nawet jeśli przez jakiś czas nie potrafią się dogadać. No i dużo seksu, już na pierwszych stronach dostajemy sprośne smsy. W wykonaniu autorek wyszły one przyjemnie naturalne i smaczne, a może nawet pobudzające wyobraźnię.