Książka

Żelazna Wdowa Xiran Jay Zhao

O MÓJ BOŻE.Ta książka. Wow. Czytając opis tej książki spodziewałam się, że ta książka będzie dobra, ale ta książka ... Jest cudowna. Autentycznie emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania jej przypomniały mi 11-letnią mnie, która tak emocjonowała się Igrzyskami/Niezgodna. To naprawdę wspaniałe uczucie.Główna bohaterka. To jest ikona i nie można w żaden sposób zaprzeczyć, że może stanąć koło Jude Duarte czy Julietty z Shatter me.Jej charakter i cięte riposty były dobre. Naturalne. Nie wymuszone. Ona po prostu taka była.Determinacja, chęć zemsty były u niej tak mocno zakorzenione, że naprawdę dopinała swego.Jeśli chodzi o Li. Jejku no zabójca kocha najbardziej. Co tu dużo mówić.Ale tak na serio to jest wartościową postacią i to jego uważam za jedną z bardziej i interesujący postaci jakie poznałam w różnych książkach. W jednej chwili zabija z zimną krwią, a chwilę później widać w nim po prostu zwykłego chłopaka, który nie jest zły. Po prostu widział w życiu za dużo zła.Dlatego połączanie zabójczyni i mordercy może nie jest bezpieczne, ale w tej książce takie dobre. Przy sobie pokazują, że nie są zepsusi do szpiku kości jak kreuję ich rząd, telewizja. Są po prostu zagubieni i dzięki sobie nawzajem mogą się leczyć.Dziękuję autorce za to jak Zatian walczy o lepsze życie kobiet. W książce sytuacja kobiet jest okropna. Są przedmiotami i nikt się nimi nie przejmuje. Mimo że żyjemy w XXI wieku to nadal kobiety są traktowane źle. Dlatego naprawdę dziękuję autorce za poruszenie tego tematu.I za dodanie promyczka o imieniu Li Shimina, który zrobi wszystko by Zetian była bezpieczna.W książce pojawia się wiele scen przemocy, ale są one naprawdę dobrze napisane. To duży plus.Fabuła książki jest zdecydowanie inna, odmienna. Odbiega od typowych "schematów" książek z wątkiem fantasy czy dystopii. Ale to właśnie to skradło moje serce.Zakończenie zmiotło mnie z planszy. BŁAGAM POTRZEBUJE KOLEJNEGO TOMU.ogólna ocena:5/5

Pomijając pewne liczne niedorzeczności (już na pierwszych stronach regulacja brwi porównana jest do tortur, jakby główną bohaterkę obdzierali ze skóry, wth?!), najbardziej nie podobała mi się atmosfera, która panowała w tej książce. Zetian jest wściekła na wszystkich i wszystko, emanuje negatywną energią niczym złośliwy duch, chce zabijać, mścić się i w ogóle zrównać wszystko z ziemią. Taką bohaterkę jesteśmy zmuszeni śledzić i jej kibicować. Połączenie chińskiej mitologii z futurystycznymi mechami brzmi intrygująco, ale tak naprawdę to tylko wymówka do przedstawiania poglądów osoby autorskiej. Xiran jest tak nachalne w wykładaniu swojego zdania, że aż odbiera radość z czytania, z przeżywania wymyślonej historii. Powieść zamiast być błyskotliwą i rewolucyjną, wypada niedojrzale i nierówno. „Żelazną wdowę” zaczęłam, przekartkowałam, po czym doczytałam zakończenie, żeby upewnić się, że wiele nie straciłam. Dużo rzeczy mi tutaj zgrzytało, mogło zostać wykonane umiejętniej, więc produktu w takiej formie zdecydowanie nie polecam.

Od ponad pięciu, szczęściu lat mam ogromną przyjemność współpracować z wydawnictwami i czytać książki, które naprawdę cieszą mnie z całego serca, choć przyznam, że są też takie, przez które nie jestem w stanie zasnąć przez to, że nie trafiają w moje gusta. Nie jest tak, że odkłada i krzyżyk, ale zawsze daje na przeczekanie i wracam do nich. Tym razem skupmy się na tych mega pozytywnych, bo ich jest masa, co mnie cieszy. Ty razem witam wszystkich, którzy szukają pozycji, od której mogliby zacząć przygodę z tym gatunkiem. Jeśli chcecie móc się z kimś nie zgadzać itp., to tutaj macie wachlarz nie tylko emocji, które przyprawiają o ciarki na plecach, ale takie, które rollercoaster przy tym to pikuś. Ja takie czytanie uwielbiam. Dzisiejsza recenzja dotyczy książki pt. „Żelazna dama” autorstwa Xiran Jay Zhao. Tom pierwszy o tym samym tytule, wydany przez wydawnictwo WeneedYa. Ktoś tu uznał, że dziewczyny powinny znać swoje miejsce. Zetian najwyraźniej nie dostała tej wiadomości. Całe szczęście, bo inaczej ominęłaby nas kawał porządnej historii. „Żelazna wdowa” to książka, którą mam ochotę podsuwać szczególnie tym, którzy na widok fantastyki mówią: „To chyba nie dla mnie”. Poczekajcie z tym wyrokiem. Najpierw poznajcie dziewczynę, która ma serdecznie dosyć świata urządzonego cudzym kosztem. Uprzedzam tylko, że jej sposób zgłaszania uwag zdecydowanie wykracza poza napisanie skargi. Trafiamy do Huaxii, gdzie ludzie walczą z potworami przy pomocy ogromnych maszyn bojowych, sterowanych dzięki psychicznemu połączeniu pilotów. Brzmi widowiskowo? No ba! Tyle że za tym widowiskiem kryje się paskudna zasada, a mianowicie maszyny obsługują pary złożone z chłopaka i dziewczyny, a dziewczyny bardzo często przypłacają to życiem. Chłopcy zbierają chwałę, system działa dalej, a pytanie o cenę tej chwały jest wyjątkowo niewygodne. Nie wiem, czy zrozumieliście, ale idźmy dalej. Osiemnastoletnia Zetian zgłasza się do służby, żeby pomścić śmierć siostry. Nie przyjeżdża zachwycać się mundurami ani grzecznie przytakiwać przełożonym. Ma konkretny cel. Kiedy podczas psychicznego połączenia ginie jej partner, a ona sama przeżywa, otrzymuje miano Żelaznej Wdowy. Nagle dziewczyna, którą można było poświęcić, staje się kimś, kogo trzeba się obawiać. No proszę. Od razu zmienia się ton rozmowy, no robi się ciekawie, prawda? Podejrzewam, że każdy z was nieraz widział lub czytał podobną historię o pomście kogoś bliskiego. Bohaterka kupiła mnie przede wszystkim tym, że nie została napisana po to, żeby wszystkim było z nią wygodnie. Jest wściekła, uparta, potrafi być bezwzględna. Bywa też trudna w ocenie. Można jej kibicować i jednocześnie zastanawiać się, czy kolejny krok nie prowadzi jej za daleko. Uwielbiam takie bohaterki, bo dają mi coś więcej niż zestaw zalet do odhaczenia. Przy niej naprawdę mam o czym myśleć. Zawsze podchodzę lekko sceptycznie nawet do bohaterów, którzy zostali skrzywdzeni, bo może okazać się, że prawda jest całkiem inna. Jak jest tym razem? To już zostawiam dla was do poznania, a więc obok Zetian poznajemy Li Shimina, niezwykle potężnego pilota o przerażającej reputacji, z którym zostaje połączona. To postać, przy której warto przyjrzeć się różnicy między tym, co mówią o człowieku inni, a tym, jaki okazuje się przy bliższym poznaniu. Jest również Yizhi, przyjaciel Zetian pochodzący z uprzywilejowanego świata. Każde z tej trójki ma inne doświadczenia i inne możliwości. Ich relacje są jednym z najmocniejszych powodów, dla których tak dobrze weszłam w tę historię. Jest tu napięcie, potrzeba bliskości i pytanie, komu można zaufać, kiedy inni już zdecydowali, jaką rolę masz odegrać. W tym tomie odkryjecie zasady tego świata, wojskową hierarchię, mechanizm walk oraz cenę, jaką płacą ludzie stojący najniżej. Chińskie inspiracje łączą się z ogromnymi machinami bojowymi, brutalną rywalizacją i buntem. Akcja daje emocje, a to, co dzieje się pod jej powierzchnią, zostawia sporo tematów do przegadania. Ta historia ma wiele wspólnego z naszymi czasami, chociażby to, jak łatwo oceniamy ludzi na podstawie płci, pochodzenia albo opinii, która zdążyła się do nich przykleić. Sama nieraz łapie się na tym, że potrafię tak zrobić. Zetian słyszy, jaka powinna być i na co powinna się zgodzić. Dzisiaj takie komunikaty też mają się świetnie. Wystarczy zajrzeć do komentarzy w internecie. Zawsze znajdzie się ktoś, kto z pełnym przekonaniem urządzi nam życie, choć nawet nie zna naszego imienia. Ta książka mocno przypomina, że popularność nie jest dowodem przyzwoitości, a wysoka pozycja nie daje człowiekowi wyłączności na rację. Pokazuje też, jak niebezpieczne bywa przyjmowanie krzywdy za coś normalnego tylko dlatego, że „przecież od zawsze tak było”. Ile razy podobne zdanie kończy rozmowę, która dopiero powinna się zacząć? Młody czytelnik może wziąć z tej historii odwagę do zadawania pytań, większą uważność na nierówne traktowanie i przekonanie, że cudza etykietka nie musi stać się ich tożsamością.