Słowiańskie siedlisko Dar Rzepki Monika Rzepiela

Książka

Ileż ja się dowiedziałam o wierzeniach słowiańskich z tej i poprzedniej części! O wampirach, leczeniu ziołami, bogach. Istne źródło wiedzy na temat wiary naszych przodków z czasów przed chrztem. Świetna mieszanka wierzeń, historii chrztu polski i opowieści o trudach codziennego życia. Polecam :)

Świetna historia o sile walki, jestem zachwycona! Bohaterowie co rusz muszą zmagać się z problemami, los rzuca im kłody pod nogi, oni dzielnie, krok za krokiem idą do przodu. Raz za razem się podnosząc. Ta historia to samo życie, dlatego jest tak bliska memu sercu.  

Pierwszą część pochłonęłam w jeden wieczór, więc nie mogła się powstrzymać, żeby nie zakupić drugiej, zwłaszcza, że tworzą one razem jedną spójną całość. Druga część równie wciągająca jak poprzednia, wysoki poziom został utrzymany. Wszystko czego potrzeba: trochę realizmu, trochę fantastyki, trudny życia, przeszkody i walka z nimi, miłość i śmierć. Brawa dla autorki za tak sprytnie i dobrze napisaną historię.

Czasem trafia się książka, która otula jak ciepły koc w chłodny wieczór. „Dar Rzepki” to druga część Sagi Polskiej i od pierwszych stron przenosi nas do świata, w którym pogańskie obrzędy spotykają się z nową wiarą, a zapach ziół i dymu z palenisk czuć niemal na kartach. Klimat? Gęsty, swojski, magnetyczny. Fabuła nie jest tu wartką sensacją. To raczej opowieść o życiu, które płynie swoim rytmem. Mamy osadę Polanę, mamy ludzi z ich codziennymi troskami, radościami i dramatami. Losy bohaterów splatają się w sposób, który porusza, ale bez epatowania tanim sentymentalizmem. Autorka z wyczuciem prowadzi nas przez ich wybory, nie zdradzając przy tym zbyt wiele na przód. Bohaterowie? To ich największa siła. Rzepka i Dobromir wracają, ale na pierwszy plan wysuwają się także ich dorastające dzieci – Milena i Ludomir. Ich dojrzewanie, pierwsze miłości, rozczarowania i nadzieje są tak ludzkie, że nie sposób się nie wzruszyć. Mnie osobiście ujęła Rzepka – jej siła i czułość zarazem. Emocje są tu prawdziwe, czasem gorzkie, czasem ciepłe, ale zawsze autentyczne. Tempo akcji jest spokojne, miejscami refleksyjne. To powieść, którą czyta się powoli, smakując każdy opis obyczajów, każde słowo. Styl Moniki Rzepieli jest plastyczny i pełen pasji. Czuć, że autorka zna i kocha ten świat. Dla mnie to duży plus. Dla kogo? Dla miłośników powieści historycznych i obyczajowych, którzy lubią zanurzyć się w dawnych czasach bez pośpiechu. Jeśli szukasz wartkiej akcji rodem z thrillera – to nie ta droga. Ale jeśli chcesz poczuć klimat słowiańskiej wsi, poznać obrzędy i codzienność naszych przodków, ta książka będzie jak powrót do domu. Moja ocena: 9 /10 ⭐ BRUNETTE BOOKS